Transmenu powered by JoomlArt.com - Mambo Joomla Professional Templates Club

Ağızdan çıkan iki kelime... Geriye dönüşü yoktur artık. Geri alıp yutamazsın kelimeleri. Kırılan kalp varsa karşında, pişmanlığını dile getiren kelimelerin ve özürlerin bile çoğu zaman yara bırakır, fayda etmez. Ya edilen beddualar... Tutan beddualar... Bazı insanların bedduaları hemen kabul görürümüş. Bu doğru mu?

Tüm Türkiye tek yürek olup, aynı dayanılmaz acıları çekip, tüm dudaklardan aynı beddualar yükseliyor. Türkiye ağlıyor, ağladıkça inancı güçleniyor. Farkettiniz mi tüm şehit anneleri yüreği yana yana, gözlerinden acısını haykıra haykıra "vatan sağolsun" diyor. Dualar beddualar birbirine karışıyor. Hangi yüreği yanan ananın bedduası yada duası geri çevrilir dersiniz? Bazı duyguları yaşamadan anlayamayız. Annam hep der "sende anne ol, beni anlarsın" Anne olmadan anlaşılmıyor mu? Sevdiğim ve sahip olduğum herşeye ve herkese inanılmaz bağlılık hissi var bende. Kedim öldüğünde bile günlerce ağladığımı biliyorum. Yeğenimin doğduğu ilk gün ilk ağlama sesiyle duygulanıp, mutluluktan ve bu mucizeden ağladığımı biliyorum. O benim yeğenimdi, işte gelmişti. Ya annesi ne hissediyordu? Önce hep "O"ydu artık. Doyması gereken, ısınması gereken, giydirilmesi gereken. Hep öncelik onun olmuştu. Tökezleyip düşse önce annesi koşardı kaldırmak için. Ve bir sürü örnek annelikle ilgili.. Annelik duygusu herşeyden ve herkesten üstün görülür. Anlıyoruz ki bir şeyden hariç. "Vatan sevgisi" İşte annelik duygusunu bile aşan sevgi.

"ŞEHİTLER ÖLMEZ VATAN BÖLÜNMEZ" Tüm analar, cennet ayaklarınızın altındayken dualarınız nasıl kabul görmesin? Anaların yüreğine bu acıyı koyan tüm canileri Allah ıslah etsin. Islah olmuyorlarsa (görünen o ki) KAHRETSİN!

Bu yazıya ilk yorumu yazın

Sadece kayıtlı kullanıcılar yorum yazabilir.
Lütfen sisteme giriş yapın veya kayıt olun.