Anasayfa  Köşe Yazarları Hülya ÇEMÇEM Karanlığını Ver Bana
|
|
Karanlığını Ver Bana
|
|
|
|
Perşembe, 04 Kasım 2010
|
|
Hülya Çemçem
Karanlığını ver bana, yolumu kaybedeyim… Aydınlık insanların ışık tutan ellerinden bıktım. Uzun oldu… Çok uzun oldu… Karanlığını ver bana! Yolumu kaybedeyim… Acısı saplansın kalbime iğne gibi aşkın. Kavuşmalar yasaklansın. Gözlerim takılı kalsın gözlerinde… Yüreğim yansın, gözlerim dolsun, dudaklarım titresin… Uzatma ellerini, boş kalsın… Sevme beni, eksilmesin aşk… Sadece diyorum ya karanlığını ver bana, yolumu kaybedeyim… Sırnaşsın gecemde yalnızlığım. Kulağım telefonda, gözlerim kapıda… Ayak sesleri şarkılarım olsun. Uykusuz gözlerim umutla bakınsın, seni arasın… Olma orada! Bir umut bile yasaklansın… Canım yansın… Karanlığını ver bana, kapılar kapansın… Huzurun kölesi miyim ki ben, her şey onun uğruna… İyi niyetlerimi gözü yaşlı arkamda bıraktım. Yansın gemiler kimin umrunda! Terkettim ben beni… Hazırım karanlığına… Sırtımdan vurulmalara… Bu defa, bu defa başka… Kabahatini gizleyen çocuklar gibi kızarmayacak yüzüm. Sesim titremeyecek… Kalbim yandıkça acıyla, vuracak düşlerim sessiz limanlara… Yalnızlık ağlatmayacak, kandırmayacak bu defa… Beklenen gelmeyecek… Gelmesin de bu defa… Sen!... Karanlığına çek beni… Yansın bu dünya…
Görüntüleme sayısı: 1655
Sadece kayıtlı kullanıcılar yorum yazabilir.
Lütfen sisteme giriş yapın veya kayıt olun.
|
|
36 
Bu yazıya ilk yorumu yazın