Merhaba, Ziyaretçi. Lütfen giriş yapın veya üye olun.
Aktivasyon mailiniz gelmediyse buraya tıklayın.
Anasayfa Haber Arsivi Ana Sayfa Yardım Ara Takvim Giriş Yap Kayıt
Duyurular: Forum anasayfasında, sayfanın en altında en son gönderilen mesajlar linki olduğunu gördünüz mü?
+  Tosya.Gen.TR
|-+  Diğer Konular
| |-+  Güncel Gelişmeler
| | |-+  Postal........................
« önceki sonraki »
Sayfa: [1] Aşağı git Yazdır
Gönderen Konu: Postal........................  (Okunma Sayısı 1924 defa)
Taylan
Profesyonel Forumcu
*****
Offline Offline

Mesaj Sayısı: 222


Emek en yüce degerdir.


Üyelik Bilgileri
« : »

    POSTAL bizim evin küçük oğlu...
Annesinden uzak büyüdüğü için, ona savaş oyunlarını koca Suşi öğretti arka bahçede.
Savaş oyunu dediğim; evden kaçırılan minder nasıl parçalanır, misafir ayakkabıları nasıl toprağa gömülür, masanın ayağı nasıl yenir... Ki bizim evde dört ayaklı olması gereken eşyaların çoğu üç ayaklıdır ve misafirler genelde bir tek ile bir yarım ayakkabıyla dönerler evlerine...
(.........)
Postal her zaman koca Suşi'nin bir-iki adım arkasında yürür. O durunca durur iki adım geride...
Bu yüzden Suşi'ye "Müdür", Postal'a "Müdür Muavini" diyoruz.
Bizim reklam filminde gözüktükten ve "Onlar köpekleriyle yatarlar" tartışmasında Başbakan'a da yanıt verdikten sonra, insanlar onu tanıdılar, çocuklardan mesajlar-kartlar geliyor Postal'a...
Andree misafirlere onun çok zeki bir köpek olduğunu her zaman uzun uzun anlatır.
Onlar mutlulukla dinlerler:
"Bizi sanki tanıdı..."
"Tanımaz mı... Nasıl da sevindi geldiğinize..."
Gitme vakti geldiğinde ve misafir elinde tek ayakkabıyla dolanmaya başladığında, bizde şimşek çakar:
"Savaş oyunu"dur!...

*

Olsun...
Onlar henüz çocuk ve bize Pako'nun emanetleri...
Bu son zamanlarda hele...
Geceler sessiz ve uzun...
Yine zihinsel sancılarım tuttuğunda, gözlerim yandığında, sessizce süzülüp bir karanlık salondaki koltuğa büzüldüğümde, onlar gelip sağıma soluma otururlar.
Bir içten dostluğun, endişeleri-korkuları-üzüntüleri paylaşma zamanıdır sanki...
İnsanların taşa dönüştüğü zamanlarda ya da en derin çıkmazlarda... El uzatıp bir başı okşamanın ve bir tek canlı tarafından dahi önemli-vazgeçilmez-sevilecek olmayı hissetmenin huzurunu bir bilseniz.
Sokağınızdaki o aç köpekten esirgemezsiniz...
Bir dilim kuru ekmeği..
Logged

Ben dostlarımı ne kalbimle ne de aklımla severim.
Olur ya ...
Kalp durur ...
Akıl unutur ..
Ben dostlarımı ruhumla severim.
O ne durur, ne de unutur ...

MEVLANA
     Taşcı.......
Sayfa: [1] Yukarı git Yazdır 
« önceki sonraki »
Gitmek istediğiniz yer:  



', $txt['smf52'], '
'; } // Don't show a login box, just a break. else echo '
'; // Show the "Powered by" and "Valid" logos, as well as the copyright. Remember, the copyright must be somewhere! ?>
Pagerank
Powered by SMF 1.1.4 | SMF © 2006, Simple Machines LLC
Joomla Bridge by JoomlaHacks.com