Online Sayaci 1







Kayıp Parola?

Kim Online

Şu anda 1 misafir bağlı

Tosya Sozlugu


PROGRAMI İNDİR

FORUMDA SÖZLÜK

illa gözüğe

( vay canına )

Kastamonu Bibliyografyası - Mehmet Yılmaz
Anasayfa
Ölüler Evi Yazdır E-posta
Wednesday, 09 January 2008

Active Image

 

 

Solmaz Akça
Bu mail adresi spam botlara karşı korumalıdır, görebilmek için Javascript açık olmalıdır


Ölüler evinde bir sessiz ruhtum yarı çıplak. Ayaklarım acıya batmıştı ve gözlerim soğuk bir manzaraya bakıyordu. Ellerim kanlıydı, kalbim sökülüp yerinden koparılmıştı. Güneş yoktu ama bulutlar pamuk gibi serpilmişti gökyüzüne. Ardımda kara kaplı bir defter vardı. Ve saklamaya çalışıyordum onda kalan hatıraları, yaşanmışlıkları...

Bir kuru dallı ağacın gölgesinde kalmıştım. Kökleri açıktaydı ve hafif  kibirli bir hali vardı. Kendine bakmadan acımasız gürültüler çıkarmaktaydı. Bir aynanın sırrına dökülmüştü dilsizliğim, dile getirememezliğim. Yarınlarımı yakmıştım ve demir atmıştım. Çoktan son vermiştim yaşananlara...

Okuduklarım çoktan anlamını yitirmişti. Harfler birbirinin içine girmiş, anlamsızca dizilmişlerdi. Sanki anlamsızlığın içinde, bir anlam oluşturmak ister gibiydiler.  Birbirine dokunan sessiz sakin varlıklardı onlar. Ve anlatmak istediklerinde, yan yana dizilip büyüyerek cümle olabildiklerinde, nasıl da çığlık olup haykırırdılar... Peki şimdi neyi protesto ediyorlardı? Ve neden ölüler evinde böyle anlamsızca içiçe girmişlerdi?

Şeytan söylediklerimi çoktan alıp kaçmıştı. Ve mektuplar yanalı uzun zaman olmuştu. Bir ateş gibi sinsice gülümsemişti ve arındığımı sanırken beni günaha çekmişti. Tövbe etmiştim. Sabır çekmiştim. Yalvarmıştım... Sonunda ben de ölüler evinde yerimi almıştım.

Kapım vardı, açıktı. Ayaklarım tuzlu sular içinde, hüzünle yere bakmaktaydı. Kapımdan dışarda bir gemi durmaktaydı. Ve son bir çığlık atıp, beni son birkez yanına çağırmaktaydı. Aldırmadım, açık tüm kapıları içimde kapattım. Aldırmadım... Ölüler evinde ben, sessiz bir ruh olarak kaldım.

www.solmazakca.com


Görüntüleme sayısı: 2909

  Yorumlar (3)
ölüm-süzlük
Yazan Sefa Bey, 14-01-2008 20:47
Dünya'da var olduğumuz ve bize ait olan boyutta,bulunduğumuz her durumun bir etkisi ve sebebi vardır.Ölüler evininde var olduğuna inanıyorum.Ölüm varlık sebebini yaşama borçludur.etkisi de yaşam'a dır.Ve hissedilen şeyler okadar doğal ve gerçekki hepimizin yaşamla ölüm arasında varlığımızın ve yaradılış fıtratlarımızın tüm nüanslarını doya doya yaşadığımız,bazen bu dalgaların bizi sonu ölüm olan yaşama bazende evveli yaşam olan ölüme yaklaştırdığı ve kabullendirdiği bir gerçektir.duygularınızı okadar güzel anlatmış ve ne ifade etmek istediğinizi okadar mükemmel biliyosunuzki...tüm bu bilgeliğin kanımca yaşamın kaynağı olan nur,erdem ve insana değer katan mütevazi gönlün sahsınızda çok yoğun varolduğunu gözlemliyorum...ve hissettikleriniz o güzel ifadelerinizin evet yaşayan ölümlülerevinden geldiğine inanıyorum(ölüler değil)o evde sizin kadar hayatı anlayan ve sırlarını tanımlayan az bulunur..birde yaşamı anlatın bize sevgiyle hayat vermeyi sevginin tüm enerjilerin hareketine nasıl etki ettiğini ve tüm üzüntülerimizin ve sevinçlerimizin tüm kaynağının sevgi olduğuna ve tümünü nasıl güzelliğe çevireceğimize.eminim bu güzel yalın diliniz ve enerjinizle çöllerde sevgiğyle hayat verir oralarda güller sümbüller bile yeşertirsiniz...sevgilerle Sefa Bey...
Yazan tosyalıyım, 22-03-2008 20:46
ya sız hangı koylusunuz acaba 
? Bu mail adresi spam botlara karşı korumalıdır, görebilmek için Javascript açık olmalıdır
Bu mail adresi spam botlara karşı korumalıdır, görebilmek için Javascript açık olmalıdır
Yazan oğuzlaaaaar, 06-04-2008 21:17
inan harikasız

Sadece kayıtlı kullanıcılar yorum yazabilir.
Lütfen sisteme giriş yapın veya kayıt olun.

 
© 2018 Tosya.Gen.TR - Tosya'nın Sesi
tosya.gen.tr sitesi Joomla tabanlidir.
Web Tasarım